آمبولانس‌های سه‌چرخ‌دار، با تحرک بالا و حفاظت کم، در محله‌های فقیرنشین باریک و جاده‌های خاکی ناهموار روستاهای کوهستانی حرکت می‌کنند و مراقبت‌های پزشکی اورژانسی را برای نزدیک به 1 میلیارد نفر خارج از کاست‌های بالا انجام می‌دهند.
این آمبولانس‌های سه‌چرخ‌دار اساساً واگن‌های کناری آنها به تخت‌های متحرک تبدیل شده و مجهز به تجهیزات پزشکی هستند و آماده ارائه مراقبت‌های اضطراری سریع و کارآمد به بیماران هستند.
برانکاردهای تاشو را می توان در پایین آمبولانس برای انتقال آسان بیمار نصب کرد. صندلی کناری فضای کافی را برای دراز کشیدن یا نشستن بیماران فراهم می‌کند و قاب ثابت آن می‌تواند قطره‌های IV یا سیلندرهای اکسیژن را در خود جای دهد و اطمینان حاصل می‌کند که مراقبت‌های اورژانسی در جاده وجود دارد.
در الگوهای ترافیکی شلوغ و متنوع، مزیت آشکار آمبولانس‌های سه چرخه-در توانایی آنها برای مانور و سازگاری با مسیرهای مختلف نهفته است. این آمبولانس ها به طور خاص برای شرایط ترافیکی شلوغ طراحی شده اند.